Ruim een half jaar geleden werden de medewerkers van Wissel bijeengeroepen voor een mededeling vanuit de coördinatie PVT: om de rehabilitatievisie verder te implementeren moesten bewoners samen met begeleiders vanaf september een aantal taken op zich nemen. O.a. moest er op Wissel 1 wekelijks 2 keer door de bewoners zelf gekookt worden, op Wissel 3 was dit 1 keer per week. De bewoners moesten ook meehelpen bij de kamerpoets en het onderhoud van de living.

Dit bracht natuurlijk vele tongen los. Zouden er voldoende medewerkers zijn om dit alles op te volgen? Zijn onze bewoners in staat om dit te doen? Vele bewoners zijn jarenlang de service van de keuken en de poetsdienst gewoon geraakt, moeten en kunnen zij ‘op hun oude dag’ hier nog in veranderen? Zal er aan tafel niet veel discussie en ruzie ontstaan over wie, welk beleg wil en hoeveel hij er dan van mag nemen? Zullen we voldoende zicht hebben of diëten opgevolgd worden? Wat als iemand niet bereid is zijn kamer mee te poetsen?

Gelukkig kregen we voldoende tijd om hierover van gedachten te wisselen en onze aanpak te plannen. Bij de start merkten we dat ieder huis dit op zijn eigen manier aanpakt volgens de mogelijkheden van de bewoners die er verblijven. Sommige bewoners gaan alleen winkelen, anderen samen met begeleiding. In 1 huis beheren bewoners zelf het budget. In andere huizen doen de woonbegeleiders dat samen met bewoners. Als er weinig medewerkers op dienst zijn, wordt er al eens een kant-en-klare maaltijd geserveerd. Dit doen wijzelf trouwens ook als we weinig tijd hebben. En voor mensen die nog nooit pizza van dr. Oetker of lasagna van den Aldi gegeten hebben, is dit een nieuwe ervaring. In 1 huis wordt beroep gedaan op een kookvrijwilliger. Meehelpen bij de kamerpoets verschilt ook erg van bewoner tot bewoner. De meesten zetten hun gerief omhoog zodat de poetsvrouw vlot kan werken. Sommigen doen het stof af, anderen dweilen hun kamer zelf.

Ondertussen zijn alle veranderingen stilaan een gewoonte geworden. Doorgaans beleven bewoners veel plezier aan het zelf kunnen kiezen wat er op hun bord komt en het (mee helpen) koken. Anderen gaan i.p.v. doelloos op het domein rond te lopen, brood halen bij de bakker. In 1 huis wordt nu reeds 3 maal per week gekookt. En als iemand zijn gerief omhoog zet als er gepoetst wordt, terwijl die dat daarvoor niet deed, is dit toch ook al een vooruitgang te noemen?    

Vera Gaudissabois